Kampinoski Szlak Rowerowy

Trasa w liczbach

Długość	135,6 km wg OpenStreetMap oficjalnie: 145 km (źródło)
Województwo	Mazowieckie
Suma podjazdów	ok. 120 m łącznie dla wszystkich odcinków, bez kierunku jazdy
Wysokość	od 66 do 98 m n.p.m.
Nawierzchnia	asfalt 43%, gruntowa 35%, nieutwardzona 5%, szuter 3%
Stacje kolejowe do 1 km od trasy	Brochów, Plecewice, Tułowice Sochaczewskie, Wólka Smolana, Zwierzyniec k/Sochaczewa
Uwaga	Oficjalna długość pętli (145 km) pochodzi ze strony Kampinoskiego Parku Narodowego z 2013 roku; obecna strona parku podaje tylko „ponad 200 km szlaków rowerowych” łącznie z łącznikami, więc różnica wobec śladu z OpenStreetMap może wynikać ze zmian przebiegu.
Przebieg w danych	15 odcinków (dane OpenStreetMap)

Kampinoski Szlak Rowerowy to znakowana na zielono pętla dookoła podwarszawskiej Puszczy Kampinoskiej, w województwie mazowieckim. Według dawnej strony Kampinoskiego Parku Narodowego (opis z 2013 r.) biegnie przeważnie przez park, a w pozostałej części przez jego otulinę. Szlak wyznaczono na istniejących szlakach pieszych oraz drogach leśnych, polnych i wiejskich: odcinki leśne przeplatają się tam z drogami polnymi i asfaltowymi o małym ruchu.

Przebieg

Wykaz parku zaczyna i kończy pętlę w Wólce Węglowej (uroczysko Opaleń, parking) i prowadzi m.in. przez Lipków, Mariew, Zaborów, Leszno, Granicę, Grabnik, Żelazową Wolę, Brochów, Tułowice, Kromnów, Piaski Królewskie, Nowy Wilków, Leoncin, Cybulice Duże, Czeczotki, Kaliszki, Palmiry i Dziekanów Leśny. Ślad z OpenStreetMap przechodzi przez każdą z nich albo w odległości do ok. 1 km i składa się z 15 odcinków bez ustalonego kierunku jazdy.

Długość wg OpenStreetMap to 135,6 km. Dawna strona parku podawała dla pętli 145 km, a obecna strona parku pisze tylko o ponad 200 km szlaków rowerowych, na które składają się duża pętla i szlaki łącznikowe. Różnica wobec 145 km może wynikać ze zmian przebiegu od 2013 r. Wykaz z 2013 r. wymienia jedenaście żółtych łączników długości 4–13 km, które pozwalają dojechać do pętli koleją lub samochodem albo skrócić wycieczkę. Ślad na tej stronie obejmuje tylko pętlę, bez łączników.

Nawierzchnia i ukształtowanie

Według danych OpenStreetMap asfalt stanowi ok. 43% trasy, drogi gruntowe ok. 35%, a różne rodzaje szutru i żwiru ok. 7%. Resztę tworzą m.in. odcinki opisane jako nieutwardzone, trawiaste i piaszczyste, a dla ok. 5% nawierzchnia nie jest znana. Mniej więcej połowa pętli biegnie więc po drogach bez utwardzenia. Strona parku z 2013 r. podaje, że trasa jest przejezdna przez cały rok, ale okresowo na niektórych odcinkach pojawiają się kałuże, luźny piasek albo śnieg.

Suma podjazdów to ok. 120 m na ok. 136 km, a wysokości na śladzie mieszczą się między ok. 66 a 98 m n.p.m.

Oznakowanie

Według dawnej strony parku (2013 r.) główny szlak jest zielony, a łączniki żółte; relacja w OpenStreetMap też ma kolor zielony. Według obecnej strony parku szlaki w puszczy są dobrze i czytelnie oznakowane, ale większość znaków jest namalowana na drzewach, więc liście mogą je zasłaniać. Park zaleca szczególną uwagę na skrzyżowaniach dróg.

Dojazd

Wszystkie przystanki kolejowe w promieniu 1 km od śladu leżą w zachodniej części pętli: Brochów, Tułowice Sochaczewskie, Plecewice, Wólka Smolana i Zwierzyniec k/Sochaczewa. Dwa pierwsze dane OpenStreetMap przypisują Sochaczewskiej Kolei Muzealnej, dla pozostałych przewoźnik nie jest podany. OpenStreetMap nie mówi, czy i kiedy któryś z tych przystanków jest obsługiwany, więc nie należy ich traktować jak regularnego dojazdu pociągiem. Park radzi zabrać rower do pociągu podmiejskiego i dojechać od strony Błonia, Sochaczewa lub Nowego Dworu Mazowieckiego, bo dojazd rowerem z Warszawy trudno poprowadzić z dala od zatłoczonych dróg. Samochodem można dojechać do jednego z parkingów.

Przed wyjazdem

• Park przypomina, że poruszać się wolno wyłącznie po wyznakowanych szlakach, a jazda poza nimi jest niedopuszczalna. Park ostrzega też, że jazda rowerem po wydmach niszczy porastające je rośliny, których regeneracja trwa kilkanaście i więcej lat. Straż Parku może karać mandatami za łamanie przepisów.
• Na szlakach pierwszeństwo mają piesi, potem rowerzyści, a na końcu jeźdźcy. Park zwraca uwagę zwłaszcza na podwarszawską część puszczy, gdzie ruch turystyczny jest największy.
• Lasy na wydmach są według parku bardzo wrażliwe na pożar; przepisy przeciwpożarowe obowiązują bezwzględnie, szczególnie w czasie suszy.
• Według danych OpenStreetMap przy trasie jest 35 wiat i 3 punkty z wodą. Informacje parku dla rowerzystów: Kampinoski Park Narodowy, Turystyka rowerowa.

Źródła danych: przebieg, nawierzchnia i stacje - © współtwórcy OpenStreetMap (Kampinoski Szlak Rowerowy); wysokości - NMT GUGiK. Stan danych: 1 października 2026.